Ζαλισμένοι Αθηναίοι παραπαίουν στην ξέπνοη πόλη. Με την πρώτη ευκαιρία τα κουρασμένα πόδια τους ψάχνουν στιγμές ν’ ακουμπήσουν το ένα το άλλο. Περιμένουν. Σε στάσεις λεωφορείων και σε σταθμούς του μετρό. Ίδιοι κι όμως διαφορετικοί. Καθισμένοι σε παγκάκια, στις πλατφόρμες, σκύβουν το κεφάλι μήπως και βάλουν σε τάξη τις σκέψεις τους ωσότου οι πόρτες του τρένου ν’ ανοίξουν μπρος τους με θόρυβο, σα στόμα που χάσκει. Τα Σαββατόβραδα του Αυγούστου με την σιωπή, θαρρείς πως κάνουν τα ζευγάρια ν’ αγκαλιάζονται στους δρόμους πιο τρυφερά. Κρατιούνται χέρι-χέρι μπρος απ’ τις βιτρίνες της Πατησίων. Τους κοιτάω. Τους ξέρω. Κι αυτούς και τα καλοκαίρια τους.
Έξω απ’ το Τριανόν στέκομαι μπρος από τις φωτογραφίες της ταινίας που μόλις είδα. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί το κάνω. Ούτε εγώ, ούτε οι υπόλοιποι που στέκουν μαζί μου και κοιτούν. Μοιάζει με επιβεβαίωση. Πως οι ώρες που προηγήθηκαν στ’ αλήθεια πέρασαν, συνέβησαν. Ακούω τον ήχο που κάνουν τα πέλματα μου καθώς χτυπούν ελαφρά στις σαγιονάρες μου. Σταματώ για μια στιγμή. Αυτό το ελαφρύ αεράκι που περνάει ανάμεσα απ’ τις γάμπες μου σα χαδιάρικο γατί κάτι μου θυμίζει. Δεν επιμένω να εντοπίσω ακριβώς τι. Είναι ευχάριστη η αίσθηση. Κι αυτό είναι αρκετό.
Kαμιά φορά, μου φτάνει που χαμογελώ. Ίσως επειδή συμβαίνει χωρίς την παραμικρή προσπάθεια.
Έξω απ’ το Τριανόν στέκομαι μπρος από τις φωτογραφίες της ταινίας που μόλις είδα. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί το κάνω. Ούτε εγώ, ούτε οι υπόλοιποι που στέκουν μαζί μου και κοιτούν. Μοιάζει με επιβεβαίωση. Πως οι ώρες που προηγήθηκαν στ’ αλήθεια πέρασαν, συνέβησαν. Ακούω τον ήχο που κάνουν τα πέλματα μου καθώς χτυπούν ελαφρά στις σαγιονάρες μου. Σταματώ για μια στιγμή. Αυτό το ελαφρύ αεράκι που περνάει ανάμεσα απ’ τις γάμπες μου σα χαδιάρικο γατί κάτι μου θυμίζει. Δεν επιμένω να εντοπίσω ακριβώς τι. Είναι ευχάριστη η αίσθηση. Κι αυτό είναι αρκετό.
Kαμιά φορά, μου φτάνει που χαμογελώ. Ίσως επειδή συμβαίνει χωρίς την παραμικρή προσπάθεια.
...το ξέρεις πως λατρεύω το μαγικό σου πληκτρολόγιο,όχι?
lol:
Φιλαράκι, όταν έρθει ο Δυναμισμός στα πράγματα, εσείς θα εκλείψετε ...
φιλαρακι, μεχρι να ρθει ο δυναμισμος στα πραγματα εσεις μας "οδηγειτε" :-)