
Μ’ αρέσει να περπατάμε και να με κρατάς απ’ το χέρι.
:-)
x-ray,
αν έχετε στην κατοχή σας μηχανή του χρόνου ώστε να επιστρέψουμε στην εποχή που ήμουν τριών και δεν σας ξεμαλλιάσει η μάνα μου, εγώ δεν έχω αντίρρηση. Καλώς ήρθατε στο μπλογκοχωριό.
Αγαπητέ Βαλέ,
είναι πράγματι "αυτό". Δε γνωρίζω βέβαια εάν το δικό σας "αυτό" συμπίπτει με το δικό μου. Σε κάθε περίπτωση, επειδή βλέπω πως είστε κι εσείς newcomer, καλώς ήρθατε κι ευχαριστώ για τη διάδραση.
Μηχανή εχω! Αλλα άσε καλύτερα τα ξεμαλλιαρίζματα δεν τα μπορώ! Καλώς σας βρήκα!
Σ' ένα bar κοντά στην Αριστοτέλους, μεθυσμένος είπα: Όλα για'σένα, Σ'αγαπώ. Εσύ ενοχλήθηκες γιατί εκτέθηκες στα μάτια των γύρω σου. Ύστερα έκλαψα αλλα μακρυά σου. Δεν ήθελα να σε ενοχλεί ο άνθρωπος που κουβαλώ μέσα μου. Μην εκφράζεσαι είπες και με έκοψες στα δυο. Το ένα κομμάτι έφυγε με ένα πικρό φιλί αποχαιρετισμού. Το άλλο έμεινε να δώσει το φιλί της ζωής σε μια σχέση που έδειχνε να πεθαίνει. Τώρα, στην Αθήνα, ζούμε απο τους χυμούς εκείνου του φιλιού. Αν στερέψουν, δεν θα φταίει κανείς.
