Χτες το απόγευμα έπρεπε να είμαι παρών σε μια διαδικασία δουλειάς [ένα είδος meeting] της οποίας το κονσεπτάκι έτυχε [για ποιου την κακή τύχη άραγε;] να ανήκει σ’ εμένα. Ο συνάδελφος ενώ είχε όλο το χρόνο να συζητήσει μαζί μου την όποια του διαφωνία πριν αρχίσει η φάση, προτίμησε να ξεκινήσουμε για να με «αδειάσει» την ώρα της δουλειάς.
Και ερωτώ! Φταίω εγώ να σηκώσω επάνω όλο το 1.89 μου και να του χώσω τίποτα στον κώλο; Φταίω εγώ να τον «δώσω» και να κινδυνέψει να εκτεθεί ανεπανόρθωτα; Φταίω εγώ να τα κάνω επί τόπου πουτάνα και μετά να μην ξέρουμε πώς, ποιος και πότε θα μαζέψει τους τζερεμέδες;
Πριν προλάβετε να μου κάνετε δώρο στη μία ταμπέλα [αδερφή] και μια άλλη δώρο [μαλάκας, κομπλεξικός ή ό,τι άλλο]: Δεν έχω τίποτα εναντίον όσων έχουν εξίσου δημιουργικές διαθέσεις μ’ εμένα. Έχω μάθει να συμπεριφέρομαι στις ιδέες των άλλων με την ίδια στοργή με την οποία περιβάλλω τις δικές μου. Μόνη μου επιθυμία όταν μοιράζομαι μια ιδέα μου με κάποιον [επειδή πρέπει να συμβάλλει κατά ένα μέρος στην υλοποίηση της] είναι να ξεκινά τουλάχιστον με καλή προαίρεση και με τη διάθεση να προάγει την ιδέα και κατά συνέπεια το κοινό καλό. Όχι να αφήνει το αποτύπωμα του σκατωμένου κώλου του πάνω της. Ζητάω πολλά;
Είμαι πολύ θυμωμένος. Όχι επειδή ένας ασήμαντος μαλάκας διαφώνησε μαζί μου. Όχι επειδή προσπαθεί να δικαιολογήσει κάπως την ύπαρξη του [και στην προκειμένη περίπτωση εις βάρος μου]. Απλώς επειδή κατ’ ευφημισμό «άντρες» σαν αυτόν έκαναν τη λέξη «πούστης» κακή. Διότι η πουστιά δεν είναι προϊόν της σεξουαλικής ταυτότητας – ήταν, είναι και θα είναι, γέννημα της ψυχής μας.
:
Με έναν έξυπνο, ανταγωνιστικό, πονηρό ή κακεντρεχή συνάδελφο είσαι ικανότατος να τα βγάλεις πέρα και να τον αντιμετωπίσεις όπως του αρμόζει. Για αυτό είμαι βέβαιος. Αν όμως είναι απλώς ηλίθιος τότε δεν υπάρχουν πολλά που μπορείς να κάνεις γιατί οι κινήσεις του θα είναι απρόβλεπτες και πιθανότατα αψυχολόγητες.
Μετά από μια τέτοια μέρα στη δουλειά καλό θα ήταν να στραφείς στους δικούς σου ανθρώπους για…κούρνιασμα:)
Και κάτι τελευταίο. Πρόσφατα διαπίστωσα ότι ο όρος ‘’αδερφή’’ είναι σχεδόν παραπλανητικός σε ότι σε αφορά.
Είσαι κύριος(του εαυτού σου).
Κάνε ότι θες λοιπόν, για να είσαι καλά.
(λ)
Προτείνω να μας δώσεις το τηλέφωνο του μαλάκα και να τον 'ταχτοποιήσουμε'! Ξέρεις εσύ! Άσε που θα τον ξεφορτωθείς και για καιρό γιατί ως γνωστό οι 'ηλίθιοι' μπορούν να κολλήσουν για μήνες σε μια σκέψη όπως: "Ποιος με πήρε στις 12 το βράδυ και με είπε σαπιοκουράδα? ποιός? Ποιός?!!!"
---.:
Ανώνυμε, ο όρος «αδελφή», δεν είναι καθόλου παραπλανητικός. Εμείς έχουμε βάλει στο κεφάλι μας, φίλτρα όπως «αδελφή» και «πούστης», που μας εμποδίζουν να δούμε έναν τόσο όμορφο άνθρωπο.
Γλυκιέ μου, παντού και πάντα θα υπάρχουν ηλίθιοι. Παντού και πάντα όμως θα υπάρχουν φίλοι για έναν άνθρωπο σαν κι εσένα. Δεν έχει να κάνει καθόλου με τύχη, έχει να κάνει με την ψυχή.
Μια αγκαλίτσα από μένα. : )
:
κωσταντίνα (μου) σε καταλαβαίνω σε αυτό που λες αλλά κατάλαβε και'συ εμένα. Ένα παλλικάρι ίσα'κει πάνω(1.89 ύψος!!) και αδερφή, όσο να'πεις σε παραπλάνηση φέρνει:)
αστειεύομαι...
και συμμετέχω στην αγκαλιά
(λ.)
Κι εγω ειμαι θυμωμενη πολυ θυμωμενη τοσο που εκλεισε ο λαιμος μου απο το θυμο γιατι εκανα το λαθος να το παιζω κυρια και ταχα μου ακριβοδικαια σε συναλλαγη με ανθρωπους που η λεξη σκατουλες θα τους τιμουσε. Κι αντι να ανοιξω και εγω την καταβοθρα μου και να γινει της πουτανας και να το φχαριστηθω, το επαιξα κυρια και θιγμενη απο τα σκατα. Τωρα τι σου λεω και εσενα καλη μου αδερφη... Ενα μονο πραγμα μας σωζει, ισως ... Στην Μοσχα, αδερφη μου, στη Μοσχα...
(λ)& so-de-lovely,
να είστε σίγουροι πως αν μου ξανακουνηθεί ο εν λόγω κύριος θα ξεχάσω τα γαλλικά και το πιάνο και θα του χώσω το πινεζόμετρο [ναι, είναι σαφής μπηχτή για το ύψος του] στον κώλο να τελειώνουμε!
Σουζάκι μωρό μου, η οργάνωση σχεδίου εξόντωσης των απανταχού κρετίνων μου έχει περάσει από το μυαλό πολλάκις αλλά πάντα κάτι κολλάει στην εφαρμογή. Λες να ήρθε η ώρα; Να οργανωθούμε!
Κωσταντίνα... ΩΡΑΙΑ ΑΓΚΑΛΙΤΣΑΑΑΑ!
v.t., θυμήστε μου να σας ράψουμε το στόμα...
Δεν ξέρω γιατί δεν σου έγραψα χθες, που είχες ανάγκη να το διαβάσεις. Ίσως γιατί δεν είχα απόθεμα κουράγιου για να προσπαθήσω να δώσω λίγο και σε κάποιον άλλο; Ίσως γιατί όλη η μέρα μου αναλώθηκε σε παρόμοιες κι εξίσου ενοχλητικές διαδικασίες όπου έπρεπε να βγάλω τα φίδια από αλλωνών τις τρύπες;
Πάντως πιστεύω ότι αυτά που έχω δει σε σένα με καθιστούν εξίσου βέβαιη με την Κωνσταντίνα και τον φίλτατο ανώνυμο αναγνώστη για το γεγονός ότι μπορείς να αντιμετωπίσεις τον οποιονδήποτε. Απλά καμιά φορά είτε μένουμε με ανοιχτό το στόμα και δεν προλαβαίνουμε να το κλείσουμε για να το γεμίσουμε με τα κατάλληλα λόγια πριν τελειώσει η όλη φάση. Μου τυχαίνει όλο και πιο συχνά. Τόσο που αρχίζω να πιστεύω πως κάποια στιγμή που κοίταζα αλλού το IQ αλλά και το MQ (Δείκτης Ήθους - προσοχή όχι ηθικής) του 95% των υπολοίπων έπεσαν δραματικά - υπό το μηδέν.
Και αναρωτιέμαι, το να παραμείνουμε εγώ και εσύ (τυχαία παραδείγματα) στο ύψος των περιστάσεων, θα συνεχίζει να μας κάνει περήφανους ή απλά θα τσακιστούμε κάτω από μια λαοθάλασσα που έμαθε να πατάει καθημερινά επί πτωμάτων μπας και ψηλώσει;
ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ
Θα πέσουνε κορμιά στην μάχη της καριόλας
Η καριόλα ποτέ δεν πεθαίνει.
Για μιας καριόλας νιάτα.
Την καριόλα και αν την πλένεις το σαπούνι σου χαλάς.
Μια καριόλα δεν θα φέρει τον χειμώνα.
Μια καριόλα την ημέρα το εφάπαξ κάνει πέρα!
ΑΝΑΡΩΤΗΣΗ
Πόσες καριόλες χωράνε στο ίδιο γραφείο?
Άραγε οι καριόλες αλλάζουνε φρουρά?..
Αυτά και άλλα πολλά μου θύμησες στο post που έγραψες για τον μαλάκα στο γραφείο…
Όλοι λίγο πολύ έχουμε ζήσει κάτι παρόμοιο στον εργασιακό μας χώρο..
Το θέμα είναι να τα ξεπερνάμε διότι εμείς αγαπημένη αδερφή θα είμαστε πάντα καλά και αυτοί θα είναι πάντα πουτάνας γιοι-κόρες..
Άσε δε που η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο ,μετά από 8 χρόνια το πιστεύω ακράδαντα –τόσα πέρασαν από την αναφερθείσα πουστιά που μου κάνανε..
Και τώρα απολαμβάνω την εκδίκηση μου που δεν την επεδίωξα απλώς την έφερε ο χρόνος μπρος στην πόρτα μου.!!!
Γελάει λοιπόν καλυτέρα όποια καργιόλα γελάει τελευταία .
Και αυτό είναι βεβαιότητα..
Αδερφε, θυμωσες με σενα πιο πολυ γιατι δεν διοχετευσες το θυμο σου στον συγκεκριμενο ανθρωπο, τη συγκεκριμενη στιγμη στον συγκεκριμενο χωρο. Κι αυτη η συσσωρευση του θυμου που δεν εκτονωθηκε οταν επρεπε, σε οδηγησε να γραψεις αυτο το ποστ.
Ταδε εφη Λουκρητια Φροϋντ, που βαριεται πολυ σημερα γιατι ειδε για χιλιοστη φορα στη τιβι τα ληγμενα σαντουϊτς με την παραποιημενη ημερομηνια.
Φιλια.
:
Συγγνώμη, αλλά τι πάει να πει ΑΔΕΡΦΗ; Ο καθένας σε αυτό τον κόσμο έχει το δικαίωμα να συμπεριφέρεται όπως γουστάρει! Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάτι βρωμοπούσταροι πρέπει να βάζουν ταμπέλες σε όσους θεωρούν "ενοχλητικά διαφορετικούς"; Σε τι κόσμο ζούμε ρεεεεεεεεεε;