Ίσως σε κάποιους να κάνει εντύπωση, για μένα όμως αποτελεί ευχάριστη συνήθεια να τρώω τυρόπιτες θανάτου ενώ στέκομαι στη διάβαση και περιμένω να περάσω απέναντι. Καμμιά φορά ξεχνιέμαι εκεί για δυο-τρία φανάρια. Γι αυτό, έχει χρειαστεί να έρθω αντιμέτωπος με το θυμό βιαστικών διαβατών. Δεν τους αδικώ: γίνομαι εμπόδιο μπρος τους. Είμαι σαν βουνό που πήγε και στάθηκε στο φανάρι την ώρα που ο χρόνος μετράει ανάποδα μόνο γι αυτούς. Τους συμπονώ.
Συνηθίζω να λεω καλημέρα στον περιπτερά δίπλα από το γραφείο τα πρωϊνά που σταματώ για ν΄αγοράσω τσιγάρα. Φροντίζω ν΄αφήνω μια παύση μέχρι να ζητήσω αυτό που θέλω. Του δίνω πάντα την ευκαιρία να μου πει κι αυτός καλημέρα με τη σειρά του. Δεν μου έχει πει ποτέ. Αντίθετα μάλλον βιάζεται να μου πουλήσει αυτό που χρειάζομαι και να ξεμπερδεύει μαζί μου. Ένας ακόμη που βιάζεται και τον καθυστερώ.
Στα σούπερ μάρκετ, στα αεροδρόμια, στους σταθμούς, στις πιάτσες των ταξί, στα μπαρ και τις διάφορες υπηρεσίες, δε φοβάμαι τις ουρές. Έχω μάθει να περιμένω τη σειρά μου. Όχι επειδή ο δικός μου χρόνος δεν είναι πολύτιμος. Απλώς γιατί πάντοτε, κάποιος είναι εκεί για να παίξει το ρόλο του «ξύπνιου» της παρέας. Κι εμένα δεν μ’ αρέσει να κάνω παρατηρήσεις. Είναι κουραστικό να δίνω σε ενήλικες τα μαθήματα που όφειλε να τους δώσει η μαμά τους όσο ήταν ακόμη μικροί. Όσο για εκείνους, τόσο και για μένα είναι ζήτημα χρόνου.
Σήμερα έπεισα τον εαυτό μου να βιαστώ. Να τι συνέβη:
> κατέβηκα από το ταξί δυο τετράγωνα πιο μετά επειδή ξεχάστηκα σκεπτόμενος ότι πρέπει να κάνω γρήγορα,
> έπεσα και τσακίστηκα επειδή το κράσπεδο γλιστρούσε την ημέρα που εγώ αποφάσισα να το παίξω city boy,
> τα έκανα πάνω μου όταν ένας παπάκιας με προσπέρασε ξυστά ουρλιάζοντας «ΜΑΛΑΚΑΑ!» ενώ προσπαθούσα να διασχίσω τρέχοντας την Αλεξάνδρας,
> πήγα να πάρω τσιγάρα αλλά επειδή ήμουν βιαστικός δεν πήρα μαζί μου το πακέτο που μόλις είχα πληρώσει
> και εκνευρίστηκα [μπορεί και περισσότερο απ’ όσο συνηθίζω] όταν στην τράπεζα μια συνομίληκη της ακρόπολης μου την είπε επειδή α. δεν την άφησα να μου φάει τη σειρά β. λίγο αργότερα, δεν είδα πως το ταμείο στην άλλη άκρη της σάλας είχε αδειάσει.
Συμπέρασμα της ημέρας: είμαι πιο κουρασμένος, πονάει το γόνατο μου, έκανα τράκα συνεχώς γιατί το χτεσινό πακέτο δεν μου έβγαλε τη μέρα και πεινάω!
Αδερφή in the city,η μέρα βλέπω ήταν για pity.Δεν πειράζει.
Tomorrow is another day,honey:)
Για όλα φταίει η τυρόπιτα...
Για δοκίμασέ το με σπανακόπιτα.
:
...ο χρόνος -θα συμφωνήσω- είναι μια ατυχής ανακάλυψη, sweety...
Εμένα αυτό η μάνα μου το έλεγε "αφηρημένη κυβέρνηση", αλλά τέλος πάντων...
Κοίτα μη σε μαζέψουμε απο καμιά διάβαση ε; Όχι βιασύνες πουλί μου, δεν είναι για σένα αυτά..:P
v.t., αγάντα και θα φτιάξω κα΄τι καλό να φάμε όλοι
artemis, να σαι καλά
Λολιτάκι, η μέρα ήταν γιατομπούτσο! [τρώω συχνά σούσι τελευταία]
Νανάκο, για τη Συνοδινού με πέρασες;
spacebar, λες;
Κ., το χουμε θίξει πολλάκις και λύση δε βρήκαμε όπως πολύ καλά γνωρίζεις...
Acid_Κ, δεν ξέρω αν είναι ανάδρομος ο Ερμής ή όχι, εγώ πάντως ανάποδες, δόξα τω θεω, παίρνω αρκετές!
Τ.Ν., "όποιος βιάζεται σκοντάφτει". Είμαι η ζωντανή απόδειξη!
Eχω "φάει" 4 λεπτά της ώρας διαβάζοντας το post σου για να μου πεις οτι είσαι χαρμάνι;
Ελεος αδελφάκι μου, έχουμε και δουλειές!. Παρακάτω.
:)
Ε, τι να κάνω βρε καλτσοβρακάκι, αφού ήμουν! ΤΙ να κάνω; Να το πνίξω;
v.t., σας κόβω για μοναχοφάη!