<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/17140510?origin\x3dhttp://aderfi.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>
20051102

17:42 - πέφτει βροχή

Image Hosted by ImageShack.us


Την τελευταία φορά που τσέκαρα [αγγλισμός του κερατά αλλά τι να κάνω; Τζάμπα τα κολλέγια;] είχαμε ακόμη δημοκρατία. Πώς συνέβη και μου σκάσανε την κασκαρίκα κι ο νέος φασισμός μπήκε στο σαλόνι μου θα σας γελάσω [μάλλον θα ήμουν απασχολημένος με το να συσφίγγω τις σχέσεις μου με κάποιο περαστικό ή γέμιζα κολοκύθια – τι να πώ;].

Χτες το μεσημέρι, εντελώς συμπτωματικά, μια καλή φίλη διατύπωσε την εξής απορία [τόσο εγώ όσο και οι φίλοι μου έχουμε πολλές απορίες πράγματι - άραγε παίζει καμιά καλή απάντηση;]: «Μα καλά, σ’ αυτή τη χώρα μόνο ο Ψαριανός έμεινε να διεκδικεί τη δημοκρατία;».

Δεν έταζε ένα τσουβάλι λίρες η Κασσάνδρα; Η είδηση που τάραξε το μυαλό μου ήρθε μερικές ώρες αργότερα. Όχι πως ακούω Βest ανελιπώς και ως εκ τούτου έχυσα εκατό καντάρια δάκρυα – για την ακρίβεια δεν ακούω καν ραδιόφωνο πλέον, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων [ο θεός του playlist δεν με έπεισε ποτέ ώστε να τον πιστέψω]. Ώρες-ώρες όμως κάνω κακά μου όταν βλέπω πως η καλύτερη πραγματικότητα που μας αναλογεί ζώντας στο λίκνο της δημοκρατίας είναι ένας σταθμός να κλείνει επειδή κατά ΕΣΡ ένας από τους παραγωγούς του έχει «απρεπή» συμπεριφορά.

Χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά my ass, με άλλα λόγια. Αν έπεσε στην αντίληψη σας μια κυρία με μπούργκα που κυκλοφορεί ανάμεσα μας ονομάζεται αλήθεια. Δεν της επιτρέπουν να δείξει το πρόσωπο της μην και φανούν τα σημάδια των απανωτών βιασμών που έχει υποστεί. Για να μην δούμε πως το στόμα της είναι ραμένο με μεταξωτή κλωστή.

Θυμάμαι το «πέφτει βροχή». Το ακούω και ξέρω πως η Μούσχουρη τραγουδάει μέσα από τη βιλάρα. Κι έξω βρέχει...


Blogger kaltsovrako:

Tην τελευταία φορά που τσέκαρες ήταν ακόμα δημοκρατία; Γιατί κύριε;
Διάβαζες με τον Χρίστόδουλο;

Πανάθεμα σε, και σένα:)  


Blogger Sadie:

Καπως έτσι την έπαθα κι εγώ μαζί σου, όπως περιγράφει η Αcid!

Make my days, καλό μου! ;)  


Blogger mauvais garçon:

Καλτσόβρακε, γιου ντέρτι ντογκ! Δεν ξέρω ποιον να διαλέξω! Εσένα ή τη γυναίκα σου;

Acid_K, φορ γιορ ινφορμέϊσον κι επειδή ψύλλοι στ' αυτιά μου μπήκανε βρε πω-πω, τηλεφώνησα στη μαμά μου η οποία με διαβεβαίωσε για πολλοστή φορά [μου ορκίστηκε και σ' ό,τι έχει ιερό μάλιστα - δεν ξέρω ποιο είναι αυτό αλλά ακούστηκε επίσημο γι αυτό την πιστεύω] ότι δεν έχω δίδυμο αδελφό που τον χάσαμε στο μαιευτήριο. Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Είσαι πάντα ευπρόσδεκτη.

Μπέϊμπι Sadie, χαίρομαι που είμαι γιορ σάνσαϊν, γιορ όνλι σάνσαϊν [λέμε τώρα...]. Πάντως επειδή σε κουβεντιάζαμε χτες με κάποιον μλπογκοχωριανό να ξέρεις πως έχεις τουλάχιστον δύο θαυμαστές. Μούτρο!  


Blogger Sadie:

Με ποιόν????????????????

And of course you make me happy when skies are gray...

Eίμαι πολύ μεθυσμένη απόψε, τραγουδούσα μέχρι τώρα το "Να τη χαίρεσαι, την καινούργια σου αγάπη..." και έκανα μισή ώρα να γράψω σωστά αυτό το νμήνυμα.

Να είστε καλα, πουλάκια μου!  


Δημοσίευση σχολίου

© mauvais garçon 05-06-07 eXTReMe Tracker