<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/17140510?origin\x3dhttp://aderfi.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>
20060925

16:27 - fear factor

Image Hosted by ImageShack.us © noframes

Κάνεις ό,τι μπορείς, είναι φανερό. Προσπαθείς για μια μάταια νίκη στη μάχη των εντυπώσεων, φοβάσαι μήπως ο διπλανός σου υποψιαστεί πως δεν είσαι fabulous, ξαγρυπνάς χωρίς το ξενύχτι να πιάνει τόπο, μιλάς αλλά δεν ακούει κανείς γιατί κανείς δεν ενδιαφέρεται να ακούσει αυτά που έχεις να πεις – όπως εσύ δε δίνεις δυάρα για όσα απασχολούν τους άλλους. Έτσι μεγαλώνει αυτός ο φαύλος κύκλος όπου ο καθένας λέει ό,τι θέλει χωρίς να ακούγεται τίποτα. Χαμένος στα trendy χαμόγελα με τις κατάλευκες οδοντοστοιχίες που σε τριγυρίζουν ξεχνάς ότι η ουσία βρίσκεται αλλού, όχι στα εύκολα αστεία, όχι στο «να σου πω τι μου συνέβη εμένα», όχι στο πάρτυ της επόμενης βδομάδας όπου μπορεί να ξεχαστείς και να διηγηθείς την ίδια ιστορία στα ίδια χαμόγελα - αυτά τα σταθερά κι ακούνητα χαμόγελα που δε θυμούνται επειδή ποτέ δεν άκουσαν. Κοίτα, μπορεί να μην το έχεις καταλάβει, όμως η ταινία που διάλεξες να παίξεις είναι θρίλερ. Όπως είναι αναμενόμενο ο χρόνος της περιλαμβάνει και μικρές στιγμές ηρεμίας ή χιούμορ – για να εκτονώνεται η ένταση, για να ξεχνιέσαι, για να περνάει η μέρα ανώδυνα γεμάτη άχρηστους θορύβους και κουφά χαμόγελα. Το «κακό» που παραμονεύει όμως κάνει πάντα αναπάντεχα την εμφάνισή του και θα σε τρομάξει θες δε θες. Αντέχεις να τρομάζεις μόνος;


Blogger emptyscreen:

μαμά μου!  


Blogger Idάκι:

Μ΄ έπιασε η ψυχή μου... αλλά άδικο, φυσικά, δεν έχεις.  


Blogger Sox:

to tromaktiko einai oti uparxoun panta kai xeirotera  


Blogger mauvais garçon:

emptyscreen,
σιγά μη φοβάσαι

id,
το ξέρω

μάριε,
κι είναι αρκετό αυτό;

sox,
υπάρχουν ναι, αλλά κι αυτό έχει γίνει πια πιπίλα - με το άλλοθι του χειρότερου έχουμε ξεχάσει πώς είναι να είμαστε καλά

deadend_mind,
ευχαριστώ!  


Blogger mindstripper:

Εγώ λέω πως έχω μάθει να αντέχω. Επειδή όμως τα θρίλερ δεν μου αρέσουν, διαψεύδομαι σχεδόν κάθε μέρα.  


Blogger Unknown:

Είναι απίστευτο το πόση μαλακία μπορεί να συνηθίσει ένας άνθρωπος...και χωρίς να το καταλάβει!  


Anonymous Ανώνυμος:

Συμφωνώ με deadend mind.

Πτνες ανασφάλειες,image και μοναξιά, πραγματική μοναξιά.  


Blogger mauvais garçon:

mindstripper,
περί αυτού πρόκειται! Τι γίνεται όταν δε σ αρέσουν τα θρίλερ...

queer_angel,
φαίνεσθε από μικρός ότι θα μεγαλώσετε!

elsa,
σ ευχαριστώ κι εσένα (όπως τη deadend_mind)!  


Δημοσίευση σχολίου

© mauvais garçon 05-06-07 eXTReMe Tracker