<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/17140510?origin\x3dhttp://aderfi.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>
20060621

14:25 - ice cream, you scream, we all scream for ice cream

Image Hosted by ImageShack.us


Το μεσημέρι είχε βάλει φωτιά στην πόλη. Κάθε χρόνο τα ίδια. Η άνοιξη είχε χάσει τη σημασία της. Δεν ήξερε πλέον πότε ήταν η κατάλληλη στιγμή για να αρχίσει να φοράει τα κοντομάνικα. Ο καιρός έμοιαζε να αλλάζει σε μια στιγμή σαν απότομο φρενάρισμα. Και μετά ζέστη.

Άλλο ένα καλοκαίρι όμηρος στο κέντρο λοιπόν. Τα λεφτά λιγοστά. Τα ρούχα επίσης. Όσο οι μέρες παραδίνονταν στις υψηλές θερμοκρασίες, τόσο βάραινε, αναβάλλοντας εσαεί το πλύσιμο τους. Στην κρεμάστρα ένα λινό παντελόνι διπλωμένο προσεκτικά – όσο περισσότερο κρατούσε τη γραμμή του, τόσο το καλύτερο. Δυο άσπρα βαμβακερά πουκάμισα καθαρά στη ντουλάπα. Εντός των ημερών δεν θα είχε άλλα περιθώρια. Οι επιλογές προδιαγεγραμμένες. Δύο τον αριθμό. Εγκλεισμός ή μπουγάδα. Θα διάλεγε και θα ‘παιρνε.

Στο κομοδίνο του κέρματα κι ένα χαρτονόμισμα μικρής αξίας τσαλακωμένο. Προϋπολογισμός πενιχρός που δεν μπορούσε να του υποσχεθεί παρά μια σύντομη βόλτα ως τη θάλασσα. Ίσως κι έναν καφέ. Κουβάλησε το σώμα του ως το σαλόνι. Στην τηλεόραση ένας ηλιοκαμένος κώλος διαφήμιζε πλαστικά παγωτά. Ανταποκρίθηκε στην ιδέα και βγήκε στο δρόμο.

Επιστρέφοντας από το περίπτερο γαλακτερές γραμμές αυλάκωναν το εσωτερικό της παλάμης του. Σέρνοντας τα πόδια ξεκίνησε να διασχίσει τη μεγάλη οδό. Στο άκουσμα του ονόματος του, άφησε τρομαγμένος το παγωτό να πέσει στην άσφαλτο. Την επόμενη στιγμή, πάντα απρόσεκτος, γλιστρούσε πάνω την άσπρη κηλίδα. Δεν πρόλαβε να καταλάβει τι συνέβη. Ο θάνατος ήταν ακαριαίος. Το φρενάρισμα απότομο. Και μετά ζέστη.


Blogger Error:

Serial Killing Desires
[lost in 'yummy' thoughts]  


Blogger Idάκι:

Θα ζητήσω από τον Αθήναιο συνταγή για μαύρο παγωτό.  


Blogger salparadise:

Κλειστοφοβικά δροσερό και ελαφρώς καβαφικό. Μπράβο αδερφή μου και προσοχή στο δρόμο.  


Blogger aparajito:

kalimera,

prwti fora eida to blog. prospa8isa na diavasw apo tin arxi... se zilevw gia tin amesotita kai ola osa grafeis...

na sai kala  


Blogger mauvais garçon:

error,
;-)

idάκι,
φαντάζομαι κάτι θα σας καταφέρει ο σεφ!

salparadise,
με κάνετε και κοκκινίζω!

aparajito,
σ' ευχαριστώ - παρακαλώ μη ζηλεύεις όμως. Κάνεις κακό κάρμα. Καλώς ήρθες στο μπλογκοχωριό!

ΥΓ. "προσπάθησα να διαβάσω από την αρχή" -- Χαρά στην υπομονή σου!  


Blogger vatraxokoritso:

ναι καλε! τι κολαση με αυτη την ζεστη αντε να μας πατησει κανα ποδηλατο να δουμε ασπρη μερα...


φυσικα και δεν ειμαι καλα αδερφε μου!  


Anonymous Ανώνυμος:

pryxoplakotiko! OYFFF.......  


Δημοσίευση σχολίου

© mauvais garçon 05-06-07 eXTReMe Tracker