Η μέρα έχει μπει στο ρυθμό της εδώ και ώρες. Τρεχαλητά και φωνές στο διάδρομο, πόρτες ανοιγοκλείνουν. Εργάτες πηγαινοέρχονται στις σκαλωσιές σε μια προσπάθεια να φέρουν σε λογαριασμό όσα κάθε ένοικος ξεχωριστά έχει καταφέρει πάνω στην πρόσοψη μιας πολυκατοικίας του εξήντα, στο κέντρο της Αθήνας.
Σήμερα αρνήθηκα να σηκωθώ από το κρεβάτι μου την ώρα που μου επέβαλαν οι συνθήκες. Ενώ όλα συμβαίνουν σε απόσταση αναπνοής από το μαξιλάρι μου δε δέχτηκα να το αποχωριστώ παρά πριν από λίγο. Τράβηξα μόνο την βαριά κουρτίνα κι έφτιαξα έναν καφέ. Ήπια κι ένα ποτήρι νερό στην υγειά σου και κάθισα μπρος από το μόνιτορ για να πω μια καλημέρα.
Σήμερα αρνήθηκα να σηκωθώ από το κρεβάτι μου την ώρα που μου επέβαλαν οι συνθήκες. Ενώ όλα συμβαίνουν σε απόσταση αναπνοής από το μαξιλάρι μου δε δέχτηκα να το αποχωριστώ παρά πριν από λίγο. Τράβηξα μόνο την βαριά κουρτίνα κι έφτιαξα έναν καφέ. Ήπια κι ένα ποτήρι νερό στην υγειά σου και κάθισα μπρος από το μόνιτορ για να πω μια καλημέρα.
Καλημέρα, Αδερφέ μου.
Σήμερα θα ήταν από τις πιο φριχτές μέρες της ζωής μου, κι όμως ξύπνησα με χαμόγελο σε πείσμα των πάντων...
---.:
ΚΑΛΗΜΕΡΑ αγορίνα.
Τι τύχη να μπορείς να λές όχι όταν θέλεις και μπορείς.