Στο σταθμό του TGV στην Αβινιόν ο αέρας έκανε τη ζέστη ευχάριστη. Μιάμιση μέρα παραμονής σε ένα κομμάτι του παρελθόντος που ήρθε με εισιτήριο χωρίς επιστροφή στο παρόν, μου ψιθύρισε βεβαιότητες για τη θάλασσα της ασημαντότητας στην οποία κολυμπάμε επί ματαίω και δεν το ξέρουμε οι ανόητοι. Στην ακτή της μνήμης η δεινότητα του κολυμβητή μοιάζει να μην παίζει ρόλο.
Ο μικρός κήπος της Mauricette, καταφύγιο σκέψεων, πηγάδι των ευχών για ένα αύριο που ήδη το ζω. Πίσω στο γραφείο σήμερα, οι ερωτήσεις πεπερασμένες – προβλέψιμες: “Πώς πέρασες;” – “Πώς ήταν;” – “Τι είδες;” – “Τι έφαγες;”. Είδα το αλαβάστρινο δέρμα ενός ανθρώπου που ουρλιάζει θέλω να ζήσω να ιδρώνει από την προσπάθεια κι έφαγα carpaccio πραγματικότητας. Έφαγα τόσο που σώπασα. Βουβός, επανεκτίμησα λέξεις που πίστευα πως ξέρω τη σημασία τους. “Ειλικρίνεια”, “οικογένεια” και “χρόνος” είναι τρεις από αυτές.
Στη Μασσαλία το τρένο σταμάτησε για ένα τέταρτο. Παλιότερα, ένα τέταρτο θα αρκούσε με το παραπάνω για να πάρω μια απόφαση. Τώρα πείθω τον εαυτό μου πως αν τάχα είχα χρόνο μπορεί και να έκανα μια στάση. Τι ψεύτης...
Θα κάνω τη χάρη στον εαυτό μου. Θα αφήσω τη μνήμη –τουλάχιστον αυτή- να με συγκινεί. Κι ας μου βγει σε κακό.
Καλώς ήρθα;
Ο μικρός κήπος της Mauricette, καταφύγιο σκέψεων, πηγάδι των ευχών για ένα αύριο που ήδη το ζω. Πίσω στο γραφείο σήμερα, οι ερωτήσεις πεπερασμένες – προβλέψιμες: “Πώς πέρασες;” – “Πώς ήταν;” – “Τι είδες;” – “Τι έφαγες;”. Είδα το αλαβάστρινο δέρμα ενός ανθρώπου που ουρλιάζει θέλω να ζήσω να ιδρώνει από την προσπάθεια κι έφαγα carpaccio πραγματικότητας. Έφαγα τόσο που σώπασα. Βουβός, επανεκτίμησα λέξεις που πίστευα πως ξέρω τη σημασία τους. “Ειλικρίνεια”, “οικογένεια” και “χρόνος” είναι τρεις από αυτές.
Στη Μασσαλία το τρένο σταμάτησε για ένα τέταρτο. Παλιότερα, ένα τέταρτο θα αρκούσε με το παραπάνω για να πάρω μια απόφαση. Τώρα πείθω τον εαυτό μου πως αν τάχα είχα χρόνο μπορεί και να έκανα μια στάση. Τι ψεύτης...
Θα κάνω τη χάρη στον εαυτό μου. Θα αφήσω τη μνήμη –τουλάχιστον αυτή- να με συγκινεί. Κι ας μου βγει σε κακό.
Καλώς ήρθα;
"sur le pont d’ Avignon on y danse tous en rond…" * : Μαζί σας δηλαδή. Καλώς ήλθατε αγαπητέ.
:
"μη μου το ξανακάνεις αυτό..."
"... α ήρθες αδερφή μου, πότε ήρθες;"
Χορεύετε; Αν έχετε χρόνο, δηλαδή...
Καλώς ήρθες.
Κι ας σου βγει σε κακό η συγκινητική μνήμη
ΧΧΧ