[ο διάλογος που ακολουθεί είναι πραγματικός – κάθε ομοιότητα με πρόσωπα ή περιστάσεις ΔΕΝ είναι συμπτωματική (γιατί αυτά μόνο σ’ εμένα συμβαίνουν)]
- Γεια σας, ο κύριος Χ;
- Μάλιστα.
- Σας τηλεφωνώ από την xxxxxbank…
- Μάλιστα.
- Ήρθατε σήμερα και καταθέσατε τη δόση του δανείου σας...
- Σωστά.
- Ξέρετε, κατά λάθος σας κράτησα ένα ευρώ παραπάνω. Θα περάσετε να το πάρετε;
- Αστειεύεστε...
- Όχι!
- Τι να σας πω, κρατήστε το για τον κόπο σας...
- Μα είναι παράτυπο!
- Δεν πειράζει.
- Μα πρέπει να σας επιστραφεί!
- Δεν το θέλω!
- Είναι δικό σας κύριε!
- Και τα νεύρα μου επίσης κυρία μου. Χαίρετε.
- Δηλαδή τι να κάνω; Μήπως να το πιστώσω στο δάνειο σας;
- Κάντε ό,τι σας φωτίσει ο Κύριος.
- Ποιος κύριος;
- Χαίρετε!
ΥΓ. Δεν μπορεί. Κάποιος μου κάνει πλάκα! [Μάλλον ο Κύριος...]
ΜΕΓΑΣ ΕΙΣΑΙ ΚΥΡΙΕ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΣΟΥ!
Πώς είπατε; Ορίστε; Συγνώμη, κύριε... ΠΟΙΟΣ είστε;
Έπρεπε να του πεις "κράτα το να φας μια τσίχλα με τον δεσμό σου" (γιατί να πιουν καφέ, ούτε για το χερουλι του φλιτζανιού δεν φτάνει)
atg:
:
Χα! Τυχερός είσαι. Εδώ μια φορά κινδύνεψα να φάω ΠΡΟΣΤΙΜΟ γιατί είχα μια επιστροφή 7 ευρώ από λογαριασμό που πλήρωσα στο Δήμο κι επειδή δεν πήγαινα να τα πάρω (ο λογαριασμός εκείνος είχε κλείσει, έπρεπε να πάω ταμείο) μου στείλαν ειδοποίηση πως θα είχα κυρώσεις αν δεν έκλεινε το θέμα ως τις τάδε του τάδε μηνός.
Τσακίστηκα και πήγα να τα πάρω. Νομίζω το ταξί μου κόστισε κάτι πάρα πάνω από την επιστροφή των 7!
Κι εσύ μιλάς για ένα τηλεφωνάκι?
Αχ, κακομαθημένα...
:-ρρρρρ
:
Κάποτε είχα ένα (χρεωστικό) υπόλοιπο €0,19 στην κάρτα μου. Μου έστελναν κάθε μήνα τον λογαριασμό και την υπενθύμηση να το πληρώσω. Ξόδευαν περίπου €1 κάθε μήνα για να μου ζητήσουν 0,19. Τους έστειλα ένα φαξ γράφοντας με μαρκαδώρο πόσα έχουν πληρώσει με τις υπενθυμίσεις (κάπου €5). Δεν μου ξαναέστειλαν..