
Εννιά χρόνια πόλεμος κι έπειτα, ακόμη οκτώ, σιωπή. Διασταυρώνονται τα βλέμματα. Πρώτα βλέπεις, μετά αισθάνεσαι. Ξάφνιασμα. Κανείς δεν τολμάει ν’ απλώσει το χέρι. Δυο βιαστικές κουβέντες την ώρα της προσπέρασης – σα να βρίζεις κάποιον "μαλάκα", στην Εθνική. Ταραχή. Ησυχία. Μόνη της. Μόνος του.