"Τίποτα δεν είναι αθώο και αδιάβλητο", του είπε. Στέγνωσε το στόμα του. Ξαφνικά, το οικοδόμημα κατέρρευσε. "Ώστε λοιπόν, δεν είμαι πια παιδί;", αναρωτήθηκε. "Όχι, δεν είσαι", αποκρίθηκε σα να είχε διαβάσει τις σκέψεις του. "Και για πόσο θα φοβάμαι;", αναρωτήθηκε ξανά, δίνοντας συνέχεια στο βουβό τους διάλογο. "Ώσπου να μάθεις", του απάντησε ενώ μετρούσε σιωπηλά κούπες αλεύρι – του είχε υποσχεθεί γλυκό.
:
"Επίσης, όλα είναι πιθανά", πρόσθεσε σαν να ένιωσε πως είχε πάψει να την ακούει, σαν να είχαν χρόνια να μιλήσουν.
Πρόσθεσε τη ζάχαρη και το κακάο στο αλεύρι κι άρχισε να ανακατεύει τα υλικά.
Θα του έφτιαχνε το καλύτερο γλυκό της ζωής του, γιατί παρόλο που μεγάλωσε, για κείνην θα έμενε για πάντα ένα από τα αγαπημένα της παιδιά.
:
Μετά από μερικές ώρες η μυρωδιά του λαχταριστού κέικ πλημμύριζε τον τόπο και όταν τελικά δοκίμασε λίγο, της απάντησε χαμογελώντας:
"Τελικά όλα είναι πιθανά! Και δεν είναι σύμπτωση".
Ηθικόν δίδαγμα: τα καλά παιδιά ακούνε πάντα τη μαμά τους, γιατί μια μαμά έχει πάντα δίκιο ;-))
Φιλί-σοκολατάκι
:
Αυτό είναι στη Σαμπλόν, έτσι; Κατι μου λέει.
Ασημίνα