Σ’ ευχαριστώ για την πρόσκληση. Και τώρα, σειρά σου, σειρά σου, σειρά σου, σειρά σου και σειρά σου.
"Όρμησα κατευθείαν κάτω.
Ένας σφοδρός άνεμος που μέχρι τώρα κρυβόταν με χτύπησε στο στόμα και τράβηξε προς τα πίσω τα μαλλιά μου. Κατέβαινα, μα ο άσπρος ήλιος δεν ανέβαινε ψηλότερα."
Πολύ ωραία, αλληλοκαλεστήκαμε χωρίς να το ξέρουμε.
Αυτό θα πει σύμπνοια!
;-)
ΧΧΧ
Τώρα τι να κάνω; Δεν έχω κι άλλο βιβλίο εδώ κοντά!
Σε συγχωρώ.
Έβαλα εγώ ακόμα ένα, τζαστ φορ γιου.
xx
:
Μοβέ, βάλε και κανά ποστ ή ακόμη μετακομίζεις;
:
ελπίζω να είσαι καλα. κι ας μη σε ξέρω...
:
Πού χάθηκες?
Τη Μαμμα Βρυξέλλα γιατί την αφήνεις χωρίς ποστ τόσους μήνες?
Παλιόπαιδο, το θες το ξυλάκι σου μου φαίνεται, ε?...