Φόβος του κενού. Επιταχύνει η σκέψη. Φοβάται μήπως την προλάβει η νωχέλεια. Ή η ανία. Η συγκίνηση δε μένει πια εδώ. Μόνο καμμιά φορά χαμόγελα και στιγμές επιστροφής στον κήπο της μνήμης.
:
Οι φωτογραφίες είναι εκπληκτικές. Κάνετε και το πιο κοινότοπο μέρος να φαντάζει μοναδικό.
Run, σκέψη, run.
Η_κυρία_Βρυξέλλα
:
μελαγχολικό, αλλά πολύ μου άρεσε..
φιλί. εύχομαι ο κήπος να γίνεται όλο και πιο πλούσιος..
Mme Bruxelles,
κοινότοπο το χωρίον σας; Αυτό ποτέ!
deadend_mind,
ο κήπος, κήπος είναι και πότε-πότε χορταριάζει. Ευτυχώς όμως υπάρχει πάντα η πέτρα που κυλά.