να σου πω γιατί οι καλές ιδέες πρέπει να διαδίδονται:
- Ένα απόγευμα μαθαίνεις τυχαία κάτι που σ’ ενοχλεί.
- Τηλεφωνείς λοιπόν σε όποιους νιώθεις ότι μπορεί να σταθούν στο πλάϊ σου και ξερνάς χολή αλλά όσο γίνεται πιο καλυμμένα [προς Θεού! Μη γίνεις Κατίνα...]
- Περιμένεις...
- Δυστυχώς οι συνομιλητές σου δεν καταλαβαίνουν σε τι ή ποιον αναφέρεσαι! Oh-my-God! Πρέπει να δράσεις!
- Τα ξαναλές εξίσου πικρά και χολωμένα όμως με λιγότερη κάλυψη [ώρες-ώρες, οι «φίλοι» μας είναι τελείως ντίζελ!].
- Περιμένεις...
- Τι χαρά! Υπάρχει ανταπόκριση! Επιτέλους! Τώρα θα σου δοθεί η ευκαιρία να αναπτύξεις δεσμούς αλληλεγγύης με τους ομοίους σου, να διαφωνήσεις εκ του ασφαλούς με τους φέροντες αντιρρήσεις και να βάλεις στη θέση τους όσους δείξουν υπερβάλλοντα ζήλο [μην σε περάσουν και για δεύτερο! Έχεις ένα επίπεδο...]
- Όσο η επιτυχία διαρκώς αυξάνεται φρόντισε να υπογραμμίσεις πόσο αφοσιωμένος είσαι στο θεάρεστο έργο σου [την αλλαγή του κόσμου] μέσα από εμβόλιμες σκέψεις του τύπου «εγώ δεν θα έκανα ποτέ κάτι τέτοιο διότι εγώ μπλα μπλα μπλα», χωρίς ωστόσο να ξεχνάς α) να πετάς μπηχτές [μην ψάχνεις για transition lines – δεν είναι απαραίτητα] και β) να προτρέπεις τον όποιον συνομιλητή να πάρει θέση στο «δράμα» σου. Προτεινόμενη ατάκα: «Όχι, πες! Έχω άδικο;»
- Αν για οποιοδήποτε λόγο αισθανθείς ότι χρειάζεσαι το κάτι παραπάνω σου, αυτό το κάτι που μένει όταν μια αγάπη πεθαίνει, και νιώσεις ότι μπορεί πάνω στον ενθουσιασμό σου να εκτέθηκες υπερβολικά, επιστρέφεις με νέο τηλεφώνημα. Σ αυτό φροντίζεις να προσδώσεις εορταστικό χαρακτήρα με δύο τρόπους: α) γλείφοντας εκεί που σε παίρνει και προσπαθώντας να εξασφαλίσεις τη συμπάθεια όσων εμπλέκονται στο τοπίο -δεν έχουν όμως θιγεί προσωπικά- και β) εξακολουθώντας να διαπομπεύεις τον αρχικό σου στόχο διότι κανείς δεν πρέπει να σε περάσει για κότα.
Συγχαρητήρια! Μόλις έγινες ανθρωπάκι!
«Όχι, πες! Έχω άδικο;»
Όχι δεν έχεις...
χαχαχαχα!!
Το ότι αυτή η συμπεριφορά αφορά το 97,32% [τουλάχιστον ε!] του συνόλου των Γήινων, να το θεωρήσω επιτυχία της στατιστικής ή να μη δώσω σημασία και να επιστρέψω στο 'Βελονάκι Burda' που είναι και πιό trendy?
Άντε βρε Αδερφέ και τρόμαξα - δεν αντελήφθην αμέσως το περιφρονητικό βλέμμα... και σε οραματιζόμουν στο δρόμο προς το φιαλίδιο κωνείου!
:-P
:
...μετά την δεύτερη φορά παίρνεις τα πάνω σου. Οι κόλακες σε λένε influential και manipulative αλλά σκατούλες, εσύ ξέρεις ότι είσαι ανθρωπάκι.
(Experience talks)
Σ' ευχαριστώ για το ποστ. Άκομη μια φορά γλαφυρός και περιγραφικός τρόπος γραφής που σε διαπερνάει ως το κόκαλο.
σπιτόγατε,
;-)
error,
σε ελεύθερη χώρα ζούμε (λέμε τώρα)!
idάκι,
σιγά που θα χολοσκάσω! Απλώς είπα να οργανώσω την τακτική σε σύστημα. Έτσι, για να συμβάλω κι εγώ με το μικρό μου λιθαράκι (sic)
μαίανδρε,
μην πλακωθείς στο practice τώρα!
μικρέ άρχοντα Κ.,
νά'σαι καλά :-)
...είπε και λάλησε η αδερφή.Εύγε!
Κάνουν και μακροπρόθεσμα πλάνα τα ανθρωπάκια; Πολύ τα έχω υποτιμήσει.