Γεννημένη το 1960, με εχέγγυο τις ακαδημαϊκές της σπουδές στη Mudra, τη σχολή της La Monnaie, αλλά και την εμπειρία που αποκόμισε από την επαφή της με το μεταμοντέρνο χορό στη διάρκεια της παραμονής της στη Νέα Υόρκη (1981-1983), η Anne-Teresa De Keersmaeker, ιδρύτρια της ομάδας Rosas και δημιουργός της σχολής P.A.R.T.S. των Βρυξελλών, θεωρείται σήμερα, μαζί με τον Jan Fabre και τον Jan Lauwers, ένα από τα «τρομερά παιδιά» της περίφημης φλαμανδικής nouvelle vague -- τάση που διαμόρφωσε την εικόνα των παραστατικών τεχνών στο Βέλγιο από το ‘80 και έπειτα.
Παρακολουθώντας κανείς το σύνολο του έργου της, μπορεί εύκολα να αντιληφθεί πως, συνήθως, στο χορευτικό σύμπαν της De Keersmaeker διαφορετικές πηγές ενέργειας συμπράτουν δυναμικά για να συναποτελέσουν ένα άρτιο αισθητικό αποτέλεσμα.
Ειδικότερα, στο Rain, παραγωγής 2001, που οργανώνεται με αφορμή το ομότιτλο βιβλίο της Kirsty Gunn και με κάναβο το έργο του μινιμαλιστή συνθέτη Steve Reich, Μουσική για 18 Μουσικούς, το περιβάλλον-εικόνα του Jan Versweyveld τίθεται στην υπηρεσία του αναγνωρίσιμου κινητικού ιδιώματος της χορογράφου και φιλοξενεί ένα σύνολο από φιγούρες τις οποίες ο Dries Van Noten φροντίζει με μαλακά χρώματα και ήσυχες γραμμές.
Σε αντίθεση με ένα μεγάλο κομμάτι της προηγούμενης δουλειάς της, όπου η δημιουργός κάνει ισότιμη χρήση των στοιχείων του θεάτρου, της μουσικής και του χορού στο πλαίσιο ενός προσωπικού συστήματος, το έργο Rain επιστρέφει στη δυσκολία και τη σεμνότητα που προκύπτει από την τοποθέτηση της χορευτικής σύνθεσης πάνω στη μουσική.
Με σύμμαχο ένα δυνατό σύνολο από χορευτές, το οποίο σωματοποιεί την ιδιότυπη χορογραφική της σκέψη, υποστηρίζοντας τεχνικά και εκφραστικά κάθε στροφή, κάθε τρέξιμο, στάση, τρέκλισμα ή απρόσμενη πτώση, η Anne-Teresa De Keersmaeker μοιάζει να ανακαλύπτει τον χώρο από την αρχή σε μια περιοχή όπου τα μελετημένα σχήματα διαπλέκονται ασταμάτητα μεταξύ τους και η κίνηση δεν τελειώνει ποτέ.
Το Rain είναι μια ωδή στη φυσική αρμονία ανάμεσα στο χώρο και το χρόνο. Ένα βροχερό τοπίο που σε πείσμα όλων θα εξακολουθήσει να μεταβάλεται διαρκώς. Για πάντα.
ΥΓ. ένα απόσπασμα εδώ
Σας ζηλεύω! Θέλω κι εγώ "Rain"!!
για αυτο μ αρεσεις βρε ..αλητη!
un certain plume,
το μόνο που κατάφερα να βρω στο δίκτυο βρίσκεται εδώ. Εγώ προσπάθησα να το δω αλλά δεν τα κατάφερα. Εύχομαι να μπορέσετε εσείς :-)
βατραχοκόριτσο,
γιατί; [:-Ρ]
Η ευχή σας πραγματοποιήθηκε. Καταπληκτικό!
Νομίζω πάντως πως οι περισσότερες χορογραφίες που βασίζονται σε μουσική του Reich είναι καταδικασμένες να είναι τουλάχιστον συγκλονιστικές.
Μπα, μην το λέτε certain plume! Πέρυσι είχα δει σε μια πλατφόρμα ένα έργο μιας ομάδας από την Πορτογαλία που βασιζόταν στο drummings και ήταν ψιλοάθλιο...
Ωχ, μη μου λέτε τέτοια, γιατί τρέφω μεγάλες προσδοκίες για τη χορογράφηση του Different Trains από τον Akram Khan στις 3 Απριλίου στο Μέγαρο -αν καταφέρω να πάω.
Μόνος σας το είπατε: Akram Khan. Άρα μην φοβάστε...
1ον. τα λες ωραία
2ον. τα γράφεις επίσης-αν και τσουχτερά.
3ον. έχεις προχωρημένο και εκλεπτυσμένο γούστο..
4ον. από όλες τις τέχνες επέλεξες τον χορό -και δική μου αγαπημένη.
5ον. Είσαι πολύ σέξι άνδρας μωρό μου!!!ξεχνιέται κανείς όταν μιλά μαζί σου.
Θέλεις και άλλους λόγους?
Θα μπορούσα να βρω χίλιους ακόμη...