Σήμερα ένας άνθρωπος που αγαπώ [όχι «πολύ», όχι «ιδιαίτερα», όχι «απεριόριστα» - έναν άνθρωπο ή τον αγαπάς ή δεν τον αγαπάς, όπως θα έλεγε και ο ίδιος] είναι άσχημα. Δεν μου το λεει γιατί δεν υπάρχει λόγος να το βάλει σε λόγια. Το ξέρω επειδή έχω βρεθεί στη θέση του. Το νιώθω γιατί ενώ ο φόβος του δεν μου «ανήκει» είναι και δικός μου - δεν χρειάζεται να τον «ομολογήσει».
Σ’ αγαπώ. Φοβάμαι μαζί σου. Ζήτα μου να σωπάσω. Αν αυτό θες – θα το κάνω. Πες μου μόνο ότι πιστεύεις πως όλα θα πάνε καλά. Είναι σημαντικό να το πιστέψεις αυτό.
---.:
Όλα θα πάνε καλά. Όλα θα πάνε καλά. Όλα θα πάνε καλά. Όλα θα πάνε καλά.
Όλα θα πάνε καλά. Όλα θα πάνε καλά.
Όλα θα πάνε καλά. Όλα θα πάνε καλά.
Όλα θα πάνε καλά. Όλα θα πάνε καλά.
Όλα θα πάνε καλά. Όλα θα πάνε καλά.
Όλα θα πάνε καλά. Όλα θα πάνε καλά.
Όλα θα πάνε καλά. Όλα θα πάνε καλά.
...του κερατά, κάποια στιγμή αρχίζεις και το πιστεύεις...:)
Ola 8a pane apsoga Aderfh... Kai o filos sou meta to arxiko shock 8a vrei sigoura to kouragio na polemhsei gia th zwh tou ;)
Να πάνε όλα καλά...
Απο καρδιάς.
Να του σταθείς όσο μπορείς. Όσο για τα λόγια, τέτοιες ώρες δε χρειάζονται.
το μόνο που με παρηγορεί είναι πως όλα θα γίνουν λίγο χειρότερα
κι αν δεν γίνουν από μόνα τους θα βάλουμε εμείς το χεράκι μας και θα τα κάνουμε
:
Έχεις τόση αγάπη γύρω σου. Πίστεψέ το.
:
...αγαπάς 'κάποιον' ή δεν τον αγάπας,διότι...
Αν τον αγαπάς 'πολύ'... υπάρχει και το 'πιο πολύ' και δεν γνωρίζω πια είναι η επίσημη μονάδα μέτρησης.
Αν τον αγαπάς 'ιδιαίτερα'... μάλλον μένουν άλλες μορφές αγάπης εκτεθειμένες.
Αν τον αγαπάς 'απεριόριστα'...μοιάζει αυτή η αγάπη με συμβόλαιο.
Γι' αυτό...
"αγαπάς κάποιον, ή δεν τον αγαπάς"
(τίποτε λιγότερο, τιποτε περισσότερο)