Με αφορμή το ποστ της Λωλίτας στην Πιτσιρίκα [κι επειδή αυτό που ακολουθεί θα παραήταν μεγάλο για σχόλιο] παραθέτω έξι+ένα απλά don’ts για πάσα χρήση.
> Πρώτον, σημαντικόν και χωρίς περιττές επεξηγήσεις
Δεν αφήνουμε ΠΟΤΕ και ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ νταβραντισμένο νησιωτόπουλο που σπουδάζει στην Αγγλία να γυρίσει στην γηραιά Αλβιόνα πριν μας πετάξει τα μάτια έξω.
> Δεύτερον
Δεν ασχολούμαστε πολύ και σοβαρά με κάποιον που επιμένει να τον φωνάζουμε Ιωάννη διότι:
α. είναι μαθηματικώς βέβαιο πως η μαμά του τον αποκαλεί ακόμη Γιαννάκη [ή θέλει η δόλια και δεν την αφήνει ο θλιβερός μαντράχαλος] όχι επειδή στα μάτια της είναι ακόμη παιδί αλλά γιατί είναι όντως! Συνεπώς: παιδοβούβαλο.
β. πρόκειται προφανώς για τύπο που θέλει να νιώθει ξεχωριστός κι ας έχει τα ένα από τα πιο κοινά ονόματα στο χωριό [δεν μας έφταναν οι επίμονοι Κωνσταντίνοι και Αλέξανδροι, τώρα θα έχουμε και Ιωάννη! Puh-lease!].
> Τρίτον
Δεν εμπιστευόμαστε ποτέ ιντερνετόπαιδο που από Προυστ πάει καλά αλλά αποφεύγει συστηματικά να μας συναντήσει γιατί:
Τον Προυστ πολύ εμίσησαν το γαμήσι όμως ουδείς. Κακά τα ψέματα. Το μεγαλύτερο ποσοστό των εικονικών συνομιλητών έχει το μυαλό του στο κοκό. Ακόμη και αυτοί που μιλούν για υψηλά ιδανικά ψάχνουν να επιβεβαιωθούν και δεν εννοώ συναισθηματικά ή έστω όχι μόνον έτσι. Αν αυτός λοιπόν επιμένει να διυλίζει τον κώνωπα ενώ το next best thing αναμένει αναμμένο και το ξέρει, κάτι τρέχει και δεν είναι μόνο ο λογισμός του.
> Τέταρτον
Όταν κάποιος κάνει τις ορμόνες μας να πετάγονται από τα αυτιά κι έπειτα θρονιάζεται στον καναπέ μας επειδή «πρωτίστως ενδιαφέρεται για τη συζήτηση και την ανταλλαγή απόψεων μ’ έναν άνθρωπο» δεν επιμένουμε. Τον παίρνουμε από το χέρι και τον οδηγούμε με συνοπτικές διαδικασίες στην εξώπορτα διότι:
α. έτσι ίσως να παρατηρηθεί μια αλλαγή πορείας προς την κρεβατοκάμαρα [η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία]
β. υπάρχουν και δονητές [άντε να του πέσουν οι μπαταρίες γλυκιά μου-άλλο κακό δεν θα σε βρει μ’ αυτούς!]
γ. αν το παλικάρι θέλει ν’ ανοίξει διάλογο ενώ κατ’ αρχάς ξεκίνησε να σου ανοίξει το μουνί [ή τον κώλο-στην τρύπα θα κολλήσουμε τώρα;] να πάει σε debate club ή να πιάσει γκόμενα την Αρβελέρ.
δ. αν απλώς άλλαξε γνώμη, δεν είναι κακό να το πει [το πολύ-πολύ να πάει κανα βάζο χαμένο-σιγά τώρα!]
ε. αν του αρέσουν τα σκοτσέζικα ντους να πιάσει δουλειά σε στρατόπεδο συγκέντρωσης
> Πέμπτον
Αν παρότι συνέβησαν όλα τα παραπάνω, έφτασε η κακιά στιγμή και η αναφορά στον Κάμπελ οδήγησε στο κρεβάτι δεν παλεύουμε να κάνουμε σφιχτά τα μελάτα:
Απλώς ντυνόμαστε και φεύγει. Αν δεν καταλάβει ότι πρέπει να φύγει και μετά από αυτό, τότε καλύτερα να διαβάσει σαβουάρ βιβρ και ν’ αφήσει την υψηλή διανόηση.
> Έκτον
Δεν ασχολούμαστε ξανά μαζί του και αν αποφασίσει να ασχοληθεί αυτός, δεν προσπαθούμε να τον κάνουμε να καταλάβει. Δεν μπορεί, γιατί ΔΕΝ ΕΧΥΣΕ.
> Πρώτον, σημαντικόν και χωρίς περιττές επεξηγήσεις
Δεν αφήνουμε ΠΟΤΕ και ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ νταβραντισμένο νησιωτόπουλο που σπουδάζει στην Αγγλία να γυρίσει στην γηραιά Αλβιόνα πριν μας πετάξει τα μάτια έξω.
> Δεύτερον
Δεν ασχολούμαστε πολύ και σοβαρά με κάποιον που επιμένει να τον φωνάζουμε Ιωάννη διότι:
α. είναι μαθηματικώς βέβαιο πως η μαμά του τον αποκαλεί ακόμη Γιαννάκη [ή θέλει η δόλια και δεν την αφήνει ο θλιβερός μαντράχαλος] όχι επειδή στα μάτια της είναι ακόμη παιδί αλλά γιατί είναι όντως! Συνεπώς: παιδοβούβαλο.
β. πρόκειται προφανώς για τύπο που θέλει να νιώθει ξεχωριστός κι ας έχει τα ένα από τα πιο κοινά ονόματα στο χωριό [δεν μας έφταναν οι επίμονοι Κωνσταντίνοι και Αλέξανδροι, τώρα θα έχουμε και Ιωάννη! Puh-lease!].
> Τρίτον
Δεν εμπιστευόμαστε ποτέ ιντερνετόπαιδο που από Προυστ πάει καλά αλλά αποφεύγει συστηματικά να μας συναντήσει γιατί:
Τον Προυστ πολύ εμίσησαν το γαμήσι όμως ουδείς. Κακά τα ψέματα. Το μεγαλύτερο ποσοστό των εικονικών συνομιλητών έχει το μυαλό του στο κοκό. Ακόμη και αυτοί που μιλούν για υψηλά ιδανικά ψάχνουν να επιβεβαιωθούν και δεν εννοώ συναισθηματικά ή έστω όχι μόνον έτσι. Αν αυτός λοιπόν επιμένει να διυλίζει τον κώνωπα ενώ το next best thing αναμένει αναμμένο και το ξέρει, κάτι τρέχει και δεν είναι μόνο ο λογισμός του.
> Τέταρτον
Όταν κάποιος κάνει τις ορμόνες μας να πετάγονται από τα αυτιά κι έπειτα θρονιάζεται στον καναπέ μας επειδή «πρωτίστως ενδιαφέρεται για τη συζήτηση και την ανταλλαγή απόψεων μ’ έναν άνθρωπο» δεν επιμένουμε. Τον παίρνουμε από το χέρι και τον οδηγούμε με συνοπτικές διαδικασίες στην εξώπορτα διότι:
α. έτσι ίσως να παρατηρηθεί μια αλλαγή πορείας προς την κρεβατοκάμαρα [η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία]
β. υπάρχουν και δονητές [άντε να του πέσουν οι μπαταρίες γλυκιά μου-άλλο κακό δεν θα σε βρει μ’ αυτούς!]
γ. αν το παλικάρι θέλει ν’ ανοίξει διάλογο ενώ κατ’ αρχάς ξεκίνησε να σου ανοίξει το μουνί [ή τον κώλο-στην τρύπα θα κολλήσουμε τώρα;] να πάει σε debate club ή να πιάσει γκόμενα την Αρβελέρ.
δ. αν απλώς άλλαξε γνώμη, δεν είναι κακό να το πει [το πολύ-πολύ να πάει κανα βάζο χαμένο-σιγά τώρα!]
ε. αν του αρέσουν τα σκοτσέζικα ντους να πιάσει δουλειά σε στρατόπεδο συγκέντρωσης
> Πέμπτον
Αν παρότι συνέβησαν όλα τα παραπάνω, έφτασε η κακιά στιγμή και η αναφορά στον Κάμπελ οδήγησε στο κρεβάτι δεν παλεύουμε να κάνουμε σφιχτά τα μελάτα:
Απλώς ντυνόμαστε και φεύγει. Αν δεν καταλάβει ότι πρέπει να φύγει και μετά από αυτό, τότε καλύτερα να διαβάσει σαβουάρ βιβρ και ν’ αφήσει την υψηλή διανόηση.
> Έκτον
Δεν ασχολούμαστε ξανά μαζί του και αν αποφασίσει να ασχοληθεί αυτός, δεν προσπαθούμε να τον κάνουμε να καταλάβει. Δεν μπορεί, γιατί ΔΕΝ ΕΧΥΣΕ.
---.:
>Έβδομον : Ρωτάμε πάντα την ΑΔΕΡΦΗ ψυχή. Κατά ενενήντα τοις εκατό she’s been there, done that.
;)
Μήπως να μετατρέψω το μπλογκ σε φάση 'συμβουλές καρδιάς';
" Μήπως να μετατρέψω το μπλογκ σε φάση 'συμβουλές καρδιάς';"
ΠΑΡΑΥΤΑ!!!!