<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/17140510?origin\x3dhttp://aderfi.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>
20061225

17:38 - christmas happens

Image Hosted by ImageShack.us

Γιατί η γαλοπούλα της μαμάς είναι η καλύτερη; Πόσα ποτήρια κρασί πρέπει να πιει κανείς στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι ώστε να καταστείλει τις αναστολές του; Η καλύτερη στιγμή της ημέρας είναι μετά το φαγητό όταν βρίσκεσαι με φίλους που δεν βλέπεις ποτέ άλλοτε και πίνεις κάνοντας αστεία ως αργά το απόγευμα; Η αναμενόμενη πλην όμως γλυκειά κατάληξη το βράδυ της γιορτής θα είναι πάλι το παραδοσιακό σινεμά 9-11; Ή μήπως φέτος θα κοιμηθείς και θα ξυπνήσεις δυο-τρεις μέρες μετά; Γιατί αυτές οι ερωτήσεις επιστρέφουν κάθε χρόνο, τέτοια μέρα;

Τα φετινά Χριστούγεννα δεν άκουσα κάλαντα. Μόνο κάτι κατακερματισμένους ήχους από τρίγωνα που διέκοπταν το ύπνο μου για να μου θυμίσουν ότι το hangover της προηγούμενης βραδιάς δεν μου επιτρέπει να σηκωθώ ακόμη από το κρεβάτι. Περίεργο, αλλά όσο μεγαλώνω αισθάνομαι ότι προσπαθώ για να καταλάβω ότι είναι Χριστούγεννα. Αντιστεκόμουν πάντα στις προδιαγραφές της χαρούμενης γιορτής, είναι η αλήθεια. Όχι πως γκρίνιαζα. Απλώς απουσίαζα. Όσο περνούν τα χρόνια όμως βλέπω ότι, όπως όλοι κι όλα στη ζωή, έτσι και τα Χριστούγεννα παύουν να επιμένουν όταν βλέπουν ότι η πόρτα είναι κλειστή, τα τηλέφωνα απενεργοποιημένα και η διάθεσή σκοτεινή. Όχι, δεν είναι τιμωρία. Δεν το βλέπω έτσι γιατί γνωρίζω πολύ καλά το μερίδιο ευθύνης που μου αναλογεί.

Ίσως πρέπει να τους ζητήσω συγγνώμη λοιπόν. Για τις στιγμές που δεν ήμουν εκεί. Για όλες τις φορές που δε σήκωσα το τηλέφωνο, για όλα τα ψέματα που είπα κι ας είχα την καλύτερη πρόθεση ενώ τα ξεστόμιζα, για τις σιωπές μου, για τις φωνές μου – τις αργοπορίες μου, τα λάθη μου. Μπορεί μια συγγνώμη να μην είναι αρκετή, το ξέρω. Μόνο αυτή έχω όμως. Μία μικρή, ειλικρινή συγγνώμη. Και μια ευχή-δάνειο από μια αρχαία θεία: «Και του χρόνου πάλι μαζί, σωστοί στον αριθμό».

Στον Κ και στον πατέρα μου


Blogger Mr.Folios:

Μπορει λοιπον να χρησιμευουν και σε κατι τα Χριστουγεννα  


Blogger nanakos:

Eπίσης, θα βοηθούσε αν μπεκρούλιαζες λιγότερο ή έστω δανειζόσουν ένα ακουστικό βαρυκοήιας για να ακούσεις τα επόμενα Χριστούγεννα που θα έρθουν σε 335 μέρες!
... and a Puppy New Year!  


Anonymous Ανώνυμος:

Επειδή συμβαίνει να είμαι σε παρόμοια διάθεση τον τελευταίο καιρό, θέλω να πω ότι μάλλον δίκιο έχεις, όσο το αφήνουμε τόσο μάς αφήνει. Και μετά αναρρωτιόμαστε γιατί μας έμεινε μόνο η γάτα... Οπότε η μόνη λύση είναι να ξαναβγούμε μπροστά, κι ας μην είναι τα πράγματα όπως ήταν πριν 4-5 χρόνια.

Άντε, καλή χρονιά :)

GordonGR  


Anonymous Ανώνυμος:

ρε παιδιά δεν ξέρετε πόσο ωραία με κάνετε (και ξεκάνετε..) να νιώθω που κι εσείς δεν είστε στα καλά σας αυτές τις πουτάνες τις γιορτές...παρόλαυτά, αφού υπάρχουν (θεέ μου σ'ευχαριστώ) και άνθρωποι για τους οποίους τα χριστούγεννα (και οι υπόλοιπες ημέρες τώρα που το σκέφτομαι) είναι φιλική (και όχι οικογενειακή μη χέσω) γιορτή,ας μας ευχηθώ να είμαστε πάντα καλά, πάντα αγαπημένοι και να ανεβοκατεβαίνουμε...σωστοί στον αριθμό.
σ ε α γ α π ά ω
και χέσε μας με τις συγνώμες σου πιά.  


Δημοσίευση σχολίου

© mauvais garçon 05-06-07 eXTReMe Tracker